Het idee harder te kunnen lopen dan wie dan ook op aarde, om de grote stad in te gaan, in een groot stadion te zitten, vanuit een vliegtuigstoel naar beneden te kijken en gewoon wetend dat helemaal niemand om je heen of daar beneden sneller is dan jij, heeft een aantrekkingskracht die wellicht veel gemeen heeft met de dromen van vroegere ontdekkingsreizigers.
Het kan inspirerend zijn, bedwelmend zelf, iemand ertoe bewegen alles en iedereen opzij te zetten. Hoe dan ook: een wereldrecordhouder hardlopen is een bijzonder mens, iemand die je niet elke dag tegenkomt. De Belgen hebben er de nodige gehad: Gaston Roelants, Miel Puttemans, Roger Moens; namen die voor eeuwig respect afdwingen. Nederland heeft er toch ook een paar: Fanny Blankers-Koen in 1948, Elly van Hulst, Nelli Cooman en Femke Bol en natuurlijk Sifan Hassan. Chris Berger evenaarde in 1934 met 10,3 het wereldrecord op de 100 meter bij de mannen. En er was nog een man die ooit de snelste op aarde was: Jos Hermens.
Hermens verbeterde tweemaal het werelduurrecord op de baan van Papendal. Dit is: een uur lang rondjes rennen op een ovaal van 400 meter. In september 1975 kwam Hermens tot 20.907 meter,met behulp van gangmaker Gerard Tebroke. In 1 mei 1976 – deze keer alleen – kwam hij tot 20.944 meter. Dit record stond tot 1991, totdat de Mexicaan Arturo Barrios 21.101 meter liep binnen 60 minuten, dezelfde Barrios die door Roger Robinson elders in deze editie beschreven wordt in het verhaal El Desierto de los Leones.
Jos Hermens was een hardloper zoals er in zijn tijd weinig waren. Voortgedreven door de theorieën van de Long Slow Distance, de LSD. Met de gedachte dat nog meer kilometers in de week de loper nog sterker zou maken, liep hij soms weken van 400 kilometer. Dagen van 60 kilometer, verspreid over meerdere trainingen op een dag, waren niet uitzonderlijk.
Fanatiek en meedogenloos als dit lijkt, was van hem toch ook de gevleugelde uitspraak dat als hij een hertje in het landschap zag staan, hij zeker niet doorliep, maar gewoon stil ging staan om even te genieten van het mooie der natuur.
Om die uitspraak alleen al eren wij hier Jos Hermens, ooit de mens die in een uur meer meters kon hardlopen dan wie dan ook op onze planeet (en bij wie ook iedere editie van Mystical Miles op de deurmat valt).
Tekst: Hans Koeleman
Lees verder
