Afgelopen zondag om 10.00 uur begonnen onder aan de Erasmusbrug 17.000 lopers met elk hun eigen verhaal aan de 42e NN Marathon Rotterdam. Een marathon die naast een vlak en snel parcours ook bekend staat om haar geweldige sfeer en beleving. De inwoners van Rotterdam en wijde omtrek hebben de marathon al jaren omarmd en komen met tienduizenden naar de route om alle lopers, snel en minder snel, hartstochtelijk aan te moedigen op weg naar de verlossende eindstreep op de Coolsingel. Wij spraken drie deelnemers over hun ervaringen met de typische Rotterdamse sfeer.
Tour de France sfeer
Frank Houweling (48) uit Goes liep zondag samen met zijn dochter Anouk. Voor haar was het de eerste stadsmarathon. Houweling: ‘Mijn dochter is ook besmet met het marathonvirus. Ikzelf had de dag voor Rotterdam al meegelopen in de Marathon Zeeuws Vlaanderen, een prachtige marathon dwars door de rustige natuur. Met de wind in de rug van Terneuzen naar Hulst was dat goed te doen. Ik liep daar 3:27. Zondag was andere koek, want in Rotterdam word je aangemoedigd door tienduizenden enthousiaste toeschouwers. Vooral na het Kralingse Bos is dat geweldig, daar is maar een doorgang in de menigte van één meter breed. Als je daar doorheen loopt versta je elkaar niet, het lijkt daar net de Tour de France. Ook de brede finish op de Coolsingel is altijd top, met aan beide zijden veel publiek en volle tribunes word je naar de finish gedragen. We hadden vooraf een plan van vier uur en we deden er maar vijf minuten langer over. De vele aanmoedigingen onderweg hebben ons zeker geholpen.’
Power buttons
Ook Daniel Elst (49) uit Zundert heeft genoten van de sfeer. Als pacer voor 4 uur 50 minuten loodste hij zijn groep naar 4:49:15. Elst: ‘We startten in de laatste wave en op de Erasmusbrug stond het meteen al vol met enthousiaste supporters, dat gaf een geweldige boost. Onderweg zag je regelmatig mensen met een stuk karton met daarop een button getekend om op te slaan voor ‘meer power’, dat hielp echt. Ook is er elke kilometer muziek. Als je na 40 kilometer bijna bij de Kubuswoningen bent tref je zelfs om de 100 meter een DJ. Iets eerder, op het 34 kilometerpunt ligt het digitaal juichmoment waar je een kort aanmoedigingsfilmpje van een bekende krijgt om je door de moeilijkste kilometers te loodsen. Een andere pacer bij mijn groep ging daar helemaal door uit haar dak.’
Alle beetjes helpen
Maikel Stolwijk (40) uit Leiden liep zondag voor het eerst onder de 2:30 uur. Zijn tijd van 2:29:01 leverde hem een zilveren medaille op bij de Nationale kampioenschappen boven 40 jaar. Stolwijk: ‘Die sfeer is niet uit te drukken in woorden, maar als ik toch probeer kom ik op woorden als geweldig en onbetaalbaar. Ik heb ook twee keer in mijn woonplaats Leiden gelopen, maar daar staat in de polder niemand. In Rotterdam staan ze echt langs de hele route. Ik liep in een groep met lopers die onder de 2:30 wilden en alle beetjes aan aanmoedigingen op weg naar de finish helpen dan, bijvoorbeeld het simpel schreeuwen van je naam op je startnummer. Mijn deelname had ik vooraf op de socials aangekondigd en dat leverde onderweg ook weer extra support en hulp op van vrienden en bekenden. Zonder supporters ben je als marathonloper nergens, Lee Towers zong het al bij de start: You’ll Never Walk Alone in Rotterdam.’
