Kees Larooij over loopherinneringen op hoogtepuntdagen

Kees Larooij Woensdag, 23 december 2020
Kees Larooij over loopherinneringen op hoogtepuntdagen

Het is de week van het feest van het licht. Dan nog een eindsprintje en is de finish gelijk aan de start, een nieuw jaar. Terwijl de wereld de adem inhoudt en wacht op vaccin en bestrijding, overziet het in de tussentijd het jaar met aandacht voor de meest in het oog springende momenten. Gister kreeg ik zelfs ongevraagd een jaaroverzicht van mijn leven op Strava.

Strava is te vroeg, want één van de hoogtepunten van mijn hardloopjaar moet nog komen. Zonder daar bewust op uit te zijn, is een aantal dagen in het jaar geworden tot vaste loopdag met voor mij een bijzondere loopbeleving. Tot nu toe zijn dat drie jaarlijks terugkerende momenten. Meer hoogtepuntdagen sluit ik niet uit, hoewel er geen openstaande vacatures zijn.

De gemene deler is dat de hoogtepunten per ongeluk zijn ontstaan. En dat bijzonder genoeg ieder jaar weer opnieuw zijn. Het is alsof het verjaardagen zijn. De voorpret is belangrijk, maar het hardlopen op de dag zelf stelt ook nooit teleur. Het is nog niet zo gemakkelijk om woorden te geven aan mijn gevoel, maar goed, daar ga ik.

De hoogtepuntdagen zijn Koningsdag (Koninginnedag), eerste kerstdag en Nieuwjaarsdag. Ik weet nog precies wanneer ik me voor het eerst realiseerde dat het lopen op die dag bijzonder was. Het was nieuwjaarsdag van 2005. Ik liep zo ongeveer een half jaar serieus en was bijna toe aan tien kilometer achtereen lopen. Hoewel ik oudjaar van 2004 eer had aangedaan, was ik die eerste januari vroeg wakker en besloot ik te gaan hardlopen.

Het was uitzonderlijk stil op de straten en overal lagen de overblijfselen van het vuurwerk

Kees Larooij

Ik was van plan het ‘rondje begraafplaats’ (ik geef mijn vaste rondjes een naam met verwijzing naar een kenmerkende plek uit het rondje) te gaan lopen. Ik liep daarom vanuit Haarlem-Noord naar Spaarndam, via de Kolk naar de Slaperdijkweg. Het ging zo lekker dat ik niet afsloeg naar de begraafplaats – ik liep door. Zo liep ik via Santpoort weer terug naar Haarlem-Noord en toen ik uiteindelijk op de Schoterweg was, had ik voor het eerst in mijn leven tien kilometer hardgelopen. Terwijl de wereld nog zijn roes uitsliep, had ik TIEN kilometer hardgelopen!

Het is de herinnering aan dat moment, gecombineerd met de gedachte dat de rest van de wereld met iets anders bezig is dan hardlopen, dat de loop op Nieuwjaarsdag bijzonder maakt. Daarbij maakt het niet uit dat dat misschien niet eens zo is. Het is de gedachte die telt.

Voor eerste kerstdag en Koningsdag is het dezelfde cocktail. Het besef van eerste kerstdag als hoogtepuntdag kwam tijdens een loop in de Kennermerduinen, die prachtig was. Voor Koningsdag zijn het het mooie weer, de vlaggen en de kleedjesmarkt op de sportvelden op de hoek van de Kleverlaan en de Delftlaan. De verwachting van de feestdag wordt daarin weerspiegeld. Als ik op de ochtend die dag naar de Waterleidingduinen rijd om daar te gaan rennen en ik zie de drukte op de kleedjesmarkt, dan heb ik zin in het rennen, in de dag, in het feest, elk jaar weer.

Bijna kerst en oud en nieuw, ik zie ernaar uit.

Kees Larooij
Geschreven door

Kees Larooij

Kees Larooij is docent in het basisonderwijs (Amsterdam Osdorp) en verkoper van kaas en noten bij de Zuivelhoeve (Amersfoort). Hij loopt recreatief hard sinds 2004 en schrijft daarover op hardlopen.nl. Hardlopen geeft ritme en regelmaat aan zijn leven.