Beleving

Een vrolijke jonge meid die blogt over hardlopen. Die zijn er tegenwoordig met bosjes te vinden in Nederland. Maar de reden dat Eleanor blogt, is anders dan de meeste anderen. Niet alleen wil ze zichzelf gemotiveerd houden om te lopen, ze wil ook een taboe doorbreken….

Eleanor is 24 jaar. Ze is journalist en werkt op het moment van dit interview bij de NOS in Londen aan haar eindstage. Drieënhalf jaar geleden is ze begonnen met hardlopen. Ze zat niet lekker in haar vel en was tijdelijk gestopt met haar studie. Een vriendin van haar liep hard en dit deed haar goed, ze was flink afgevallen. Eleanor besloot ook te gaan hardlopen. Aangezien ze student was, vond ze het ook wel aantrekkelijk dat het een goedkope manier van sporten was. Ze schreef zich in voor de tien kilometer Meidenloop (nu: Ladiesrun). Geweldig, vond ze het. Eleanor was trots op zichzelf, de rest van de dag voelde ze zich zo goed! Nieuwsgierig als ze was, ging Eleanor veel over hardlopen lezen. Ze leest dat drie keer in de week lopen gelijk staat aan een lichte antidepressiva. Voorheen dacht ze altijd dat je sporten alleen deed om niet dik te worden of af te vallen, maar niet per se om je beter te voelen.

Eleanor kampt sinds haar veertiende al met depressies. Ze ontdekt dit echter pas op haar achttiende na het plotselinge overlijden van haar moeder en aan het begin van haar studententijd. Ze volgt therapie na therapie en slikt antidepressiva af en aan. Drieënhalf jaar geleden ontdekte ze het hardlopen. Helaas zet ze op dat moment niet door. Ze loopt een tijdje wat minder en raakt weer in een depressie, mede door het stukgaan van de relatie die ze op dat moment heeft. Najaar 2015 komt ze in een dieptepunt en pakt in overleg met haar psycholoog het hardlopen weer op. Maar dan een stuk fanatieker. ‘Ik had iets nodig om mezelf uit bed te krijgen.. ik dacht zo slecht over mezelf… ik moest iets hebben om naar uit te kijken.’

Eleanor stelt, zo zegt ze zelf, ‘een beetje gestoord, maar wel haalbaar doel in haar eigen stad’: de halve Marathon van Utrecht.

Inmiddels heeft ze dan ook contact met ‘Mind’, een goed doel voor psychische ziektes. Daar zet Eleanor een samenwerking mee op en stelt ze het team ‘Loop Depressievrij‘ samen.

In maart 2016 komt het team lachend over de streep, ze hebben dan meer dan 6.000 euro ingezameld voor het platform Eerder is Beter.

Haar blog bereikt en helpt inmiddels veel mensen. Daarnaast heeft ze heel wat media-aandacht rondom het thema depressiviteit gehad. Ze hoopt dat ze daarmee het onderwerp beter bespreekbaar maakt. Ze verdient niet aan haar blog, dat is ook niet haar doel. Haar doel is om mensen te helpen en mensen te stimuleren dat je goed voor jezelf moet zorgen en goed moet bewegen. Daarnaast blogt ze om haar eigen ’lazy ass gemotiveerd te houden’. ‘Dat een healthy lifestyle mij ook daadwerkelijk zo zou gaan bevallen, had ik nooit verwacht’.

Het liefst loopt Eleanor ’s ochtends, want als ze heeft gelopen kan haar dag niet meer stuk. ‘Het maakt eigenlijk niet uit wat ik daarna nog doe, ik heb al gelopen’. Toch is dat in combinatie met haar werk lastig; ze vindt het moeilijk om vroeg uit haar bed te komen. Dus loopt ze ‘s avonds meteen na werk. Dat is ook een prima tijd om de stress te verwerken van die dag. Zondag loopt ze een langere duurloop. Op dit moment is ze aan het trainen van de hele Marathon in Eindhoven, haar geboortestad.

Natuurlijk vraag ik haar of ze nog tips heeft: ‘Als mensen willen gaan lopen, lees je dan goed in over blessures, bouw goed op’. Eleanor vertelt dat ze zelf een vriendin heeft die oefentherapeut is en daar veel aan gevraagd heeft. ‘Zorg er ook voor dat je een paar leuke routes weet’. Eleanor loopt zelf het liefst in Amelisweerd of dichterbij huis door het Wilhelminapark en langs de Singel.

Geschreven door Maaike Marechal
Foto’s gemaakt door Imageworkplace
Uit Utrecht RENT, een uitgave van Routemakers